باید تمامی نهادهای انتخابی موجود منحل شوند و ساختارهای جدیدی با رای و نظر مردم بنا شود
♦باید تمامی نهادهای انتخابی موجود منحل شوند و ساختارهای جدیدی با رای و نظر مردم بنا شود/
♦خون، پایه حکومت را میلرزاند و مشروعیت نظام را برباد میدهد و به اعتراضات هم پایان نمیدهد/
♦امروز حکومت هیچ نقطه امیدی را برای مردم باقی نگذاشته است/
♦تداوم وضعیت کنونی کشور و روند مملکتداری فعلی، نه مطلوب است و نه ممکن و باید تغییر کند/
♦«حزب مجمع ایثارگران» از ایده تشکیل «مجمع ملی نجات ایران» برای خروج مسالمتآمیز از وضعیت کنونی به وضعیتی که با رای مردم تعیین میشود، حمایت میکند/
♦«تغییر» تحمیل میشود اگر انتخاب نکنید!
♦باید تمامی نهادهای انتخابی موجود اعم از مجلس خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامی و ریاست جمهوری، منحل شوند و با برگزاری انتخابات آزاد و واقعی با حضور نمایندگان تمامی سلایق و جریانات سیاسی، ساختارهای جدیدی با رای و نظر مردم بنا شود/
بیانیه «حزب مجمع ایثارگران» در آستانه سالگرد ۲۲بهمن درباره وضعیت اعتراضی حاکم بر کشور
انا لله و انا الیه راجعون
در چهل و هفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، ایران عزادار است. روزی که انقلاب در ایران علیه نظام دیکتاتوری شاه پا گرفت و به سرانجام رسید، تصویری کاملا آرمانی از نظام تازهتاسیس در اذهان همگان بود اما متاسفانه آنچه امروز بعد از نزدیک به پنج دهه در کشورمان شاهدیم، هیچ تناسبی با آن تصویر ذهنی مردم ندارد. هدف انقلاب، نفی حاکمیت فردی با قدرت مطلقه نظارت ناپذیر و غیر پاسخگو بود و شعار مردم این بود که «جمهوری اسلامی آری، حکومت خودکامان هرگز» اما این هدف محقق نشد. چه کسی تصور میکرد تظاهرات اقشاری از مردم در اعتراض به حاکمان و شیوه حکمرانی آنان در شهرهای مختلف کشور، با خشونت باورنکردنی و بیسابقه و کشته شدن چندهزار نفر سرکوب شود؟
اعتراضات ریشهدار
بهانه برانگیختگی مردم، این بار مسائل اقتصادی و معیشتی بود اما مانند همه رخدادهای مشابه در سالهای قبل، در حد اعتراض به یک موضوع خاص باقی نماند و تمامیت مشروعیت نظام سیاسی را مورد حمله قرار داد. اعتراضات موجود یک واقعیت اجتماعی عمیق است که همه دلسوزان کشور، احتمال وقوع آن را میدادند.
فهم نارسا و غلط از ماهیت این اعتراضات ما را از یافتن راهکارهای خروج از بحران موجود دور خواهد کرد. نه میتوان آن را به توطئه دشمنان تقلیل داد و نه میتوان در افزایش قیمت ارز و بیثباتی بازار خلاصه کرد. اعتراضات کنونی، فوران نارضایتیهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و امنیتی تلنبارشده و سرکوب شده چند دهه گذشته است که اکنون خود را به رخ کشیده است.
امروز حکومت هیچ نقطه امیدی را برای مردم باقی نگذاشته است. قانون اساسی که روزی میثاق میان مردم و حکومت تلقی میشد، تبدیل به یک لاشه بیاثر و همه اصول مرتبط با حقوق ملت آن تعطیل و جمهوریت آن در عمل ملغی شده است. حکومت در چند دهه گذشته، همه جریانهای منتقد و معترض را از دور خارج کرده و شخصیتهای خیرخواه و دلسوز مردم و کشور را زندانی یا محصور یا منزوی کرده است و هیچ توجهی به پیشنهادهای مفید و راهگشای آنان ندارد.
پیشنهاد نمایندگان مجلس ششم درخصوص انرژی هستهای را حاکمان نپذیرفتند در حالی که ممکن است اکنون در شرایط ضعف به بدتر از آن هم رضایت بدهند. طرحهای مرتبط با آشتی ملی دلسوزان را برنتافتند و مدعی شدند که مردم با هم قهر نیستند که آشتی کنند اما امروز شاهدیم که میزان شکاف اجتماعی چقدر عمیق شده است. به مفاد بیانیه ۱۵ مادهای جناب خاتمی و بیانیه ۱۱ مادهای جبهه اصلاحات و سایر توصیههای دلسوزان و خیرخواهان بیاعتنایی کرد و اکنون کار به جایی کشیده است که مرجعیت سیاسی را به خارج کشور ارجاع دادند و مردم را حتی به بازگشت نظام دیکتاتوری قبلی هم راضی کردند.
«حزب مجمع ایثارگران» پیشتر در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ با نگارش یک شکایتنامه اعتراضی و انتقادی مفصل خطاب به رهبری، ریشه اعتراضات مردم را به صورت تفصیلی بیان و از جمله تاکید کرده بود: «اصرار بر روند گذشته اداره کشور، تعارضات موجود را بیشتر و شکافهای اجتماعی را تشدید خواهد کرد. آیا سخن صدها دلسوز صاحبنظر که در قالب نامهها، مقالات و سخنرانیها، خطاب به حضرتعالی یا دیگر مسئولان، مشکلات کشور را بازگو و راهکارهای خیرخواهانه خود را عرضه کردهاند، جای شنیدن ندارد؟». متاسفانه رهبری و نهادهای حاکم به این خیرخواهیها و دلسوزیها توجهی نکردند و نمیکنند و بنابراین همچنان جامعه آبستن حوادثی است که انتهای آن قابل پیشبینی نیست.
دشمنان در کمین
آنچه وضعیت کنونی کشور را با رخدادهای مشابه در گذشته متفاوت کرده، وقوع جنگ ۱۲روزه و دشمنان در کمین است. ما هنوز کشور را در شرایط ادامه جنگ ۱۲روزه میبینیم و یقین داریم که آمریکا و اسرائیل مترصد فرصتی هستند که جنگ جدیدی را بر کشور تحمیل و ایران را تضعیف و حتی تجزیه کنند.
اکنون کاری نداریم که کارآمدی در حوزه سیاست خارجی میتوانست کار را به این مرحله و وضعیت ناگوار نرساند اما یقین داریم که اسرائیل در صورت بروز وضعیت بیدولتی در ایران، روند سوریهای کردن کشور را آغاز میکند و تمامی زیرساختهای نظامی و علمی و صعنتی کشور را مورد حمله قرار خواهد داد.
در عین حال تداوم وضعیت کنونی کشور و روند مملکتداری فعلی، نه مطلوب است و نه ممکن و باید تغییر کند. به همین دلیل معتقدیم بهترین و مطلوبترین راه برای عبور از این وضعیت، ایجاد تغییرات ساختاری بدون توسل به خشونت از سوی خود حاکمیت است تا قدرت دفاعی و انسجام ملی ما در مقابل دشمنان حفظ و در عین حال تغییرات مورد نظر مردم با کمترین هزینه محقق شود.
بازگشت به مردم
در این وضعیت حزب مجمع ایثارگران، یاری رساندن به مردم در جهت تامین مطالبات اساسی و مشروع از مسیرهای کمهزینه و دموکراتیک را وظیفه ملی و قانونی خود دانسته و برای مجاب ساختن هسته سخت قدرت به پذیرش حقوق اساسی و طبیعی مردم مطالبهگر تلاش خواهد کرد.
ما معتقدیم همه باید مسئولانه عمل کنیم تا کشور بیگزند بماند و مردم آسیب نبینند و بدون تحمیل هزینه سنگین، تغییرات مطلوب مورد نظر مردم ایجاد شود. در این میان حاکمان بیشترین بار مسئولیت را بر دوش دارند و باید تصمیمات سخت بگیرند.
بر این اساس تاکید میکنیم:
اول- ما در اعتراض مردم به شیوه حکمرانی و نادیده گرفتن حقوق ملت و ایجاد یک الیگارشی قدرت و ثروت در حکومت و اجرا نشدن قانون اساسی و بیتدبیری در اداره اقتصاد و تامین معیشت، خود را در کنار مردم میدانیم و از مطالبات آنان دفاع میکنیم.
دوم- برای رسیدن به هدف ایجاد تغییرات اساسی در رویه کشورداری، تکیه اصلی ما بر مردم خودمان است و چشم امید به خارج و دیگر کشورها نداریم. بیگانگان با نیت دیگری وارد ماجرای ایران شدهاند و نتیجه مداخلات آنان در امور کشورمان به نفع مردم نیست. هر گونه اقدام نظامی علیه ایران از سوی کشورهای خارجی به هر بهانه حتی به اسم دفاع از معترضان داخلی را به زیان کشور دانسته و پیشاپیش محکوم میکنیم.
سوم- سرکوب و خشونت بدترین پاسخ به اعتراضات مردم است. خون، پایه حکومت را میلرزاند و مشروعیت نظام را برباد میدهد و به اعتراضات هم پایان نمیدهد. بنابراین سیاست برخورد خشن با معترضان و تظاهرکنندگان را باید کنار گذاشت حتی اگر برای ایجاد نظم و حفظ اموال عمومی و امنیت مردم باشد. این تدبیری است که برای جبران بیتدبیریهای قبلی باید اتخاذ کرد.
چهارم- در عین حال پایبندی به اعتراضات مسالمتآمیز مدنی و قانونمحور مورد حمایت ماست و خشونت، تخریب اموال عمومی و نفرتپراکنی را برنمیتابیم. طبعا خشن شدن اعتراضات، بهانه سرکوب داخلی و مداخله خارجی را فراهم میکند که هر دو به زیان کشور و آینده مردم است.
پنجم- حکومت در لفظ به تفاوت اعتراض و اغتشاش اعتراف کرده و حق اعتراض را ظاهرا به رسمیت شناخته است. این ادعا باید در عمل اثبات شود و از جمله احزاب سیاسی و گروههای قانونی باید بتوانند با استفاده از حق مصرحه قانونی، اقدام به برگزاری تجمعات و تظاهرات اعتراضی کنند. این حقی است که متاسفانه تاکنون از آن برخوردار نبودند و به همین دلیل، تجربه برگزاری تجمعات اعتراضی در ایران غنی نیست. اگر حکومت و احزاب و اصناف و مردم تجربه داشتند، کار به خشونت متقابل نمیکشید.
ششم- زمینهسازی برای ایجاد تفاهم ملی و فراگیر بر اساس رای و نظر مردم و اصلاح ساختارهای تصمیمگیری بر اساس اراده عمومی از مسیرهای موثر و کمهزینهای است که تمامی دلسوزان این کشور حق و امکان مشارکت در آن را دارند و این بهترین مسیر برای عبور از بحرانهای موجود است.
باید تمامی نهادهای انتخابی موجود اعم از مجلس خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامی و ریاست جمهوری، منحل شوند و با برگزاری انتخابات آزاد و واقعی با حضور نمایندگان تمامی سلایق و جریانات سیاسی، ساختارهای جدیدی با رای و نظر مردم بنا شود.
آزادی زندانیان و محصوران سیاسی، تمرکز تمامی منابع و خزانههای کشور و واگذاری اختیارات آنها به مراجع منتخب مردم، تنظیم بودجه کشور بر اساس نیازهای واقعی مردم و حذف مصرفکنندگان زائد و غیرضروری، اصلاح روابط خارجی و سیاست بینالملل مبتنی بر مصالح و منافع ملی از جمله راهکاری ضروری است که در این روند باید بدان پرداخته شود.
کمیته حقیقتیاب
«حزب مجمع ایثارگران» ضمن عرض تسلیت به همه خانوادههای جانباختگان دیماه، درباره رخداد تلخ دی ماه نیز چند مطالبه مهم را مدنظر دارد:
الف- تشکیل کمیته حقیقت یاب در مورد حوادث ناگوار و تلخ دی ماه یک ضرورت است. اگر کشته شدن چند هزار نفر از هموطنان، کار تیمهای ترور موساد و سیا بود باید نیروهای امنیتی پاسخگو باشند که کجا بودهاند و اگر واقعیت ماجرا چیز دیگری است باید مشخص شود که چه مقامی و چرا به این شکل دستور تیراندازی به مردم را صادر کرده است.
ب- از تداوم برخوردهای خشن با معترضان باید خودداری شود. بازداشت جمع کثیری از معترضان و احتمالا محاکمه و مجازاتهای شدید آنان، تداوم همان خشونت است و نتیجه ندارد و تخم کینه و خشونت جدید را میکارد. چرا خانوادههای عزادار باید تحت فشار باشند و چرا نباید حق برگزاری مراسم و مجالس عزا را داشته باشند؟
ج- آزادی سریع بازداشتیهای حوادث اخیر بخصوص جوانان و نوجوانان یک مطالبه عمومی است.
د- رسیدگی سریع به وضعیت زخمیها و ایجاد برنامه درمان فوری آسیبدیدهها بخصوص برای کسانی که از ناحیه سر و چشم آسیب جدی دیدهاند، یک ضرورت فوری است. مصاحبه رییس بیمارستان فارابی و نامه اعتراضی چشمپزشکان درباره وضعیت صدها نفری که با تفنگهای ساچمهای از ناحیه چشم آسیب دیدهاند، بهتآور است. زمان تصمیمات سخت این واقعیت موجب نگرانی است که متاسفانه حاکمان وضعیت کنونی جهانی، منطقهای و داخلی را درک نکرده و با راهکارهای گذشته به حل معضلات جدید اقدام میکنند. اصرار بر روشهای ابتر و ناصواب و غلط گذشته هیچ دستاوردی را برای کشور و مردم و حتی خود حکومت به همراه ندارد و قطعا با منطق بقای حکومت هم سازگار نیست. حکومت باید به مردم برگردد و اگر مردم بخواهند حتی قانون اساسی را در یک همهپرسی آزادانه، تغییر دهد و ساختاری متفاوت بسازد و «جمهوری دوم» را به دست خودش بنا کند. این روزها دهها بیانیه و نامه از سوی نیروهای سیاسی سرشناس و باسابقه در داخل و خارج و از حصر تا زندان منتشر شده است که همگی دغدغه نجات کشور از وضعیت کنونی را دارند. وجوه مشترک این اعلام مواضع را «ضرورت تلاش خشونتپرهیز مشترک همه نیروهای سیاسی برای تحقق آشتی ملی» با استراتژی «نفی استبداد داخلی و مخالفت با هرگونه دخالت خارجی» تشکیل میدهد. در این راستا «حزب مجمع ایثارگران» از ایده تشکیل «مجمع ملی نجات ایران» برای خروج مسالمتآمیز از وضعیت کنونی به وضعیتی که با رای مردم تعیین میشود، حمایت میکند و از همه ایراندوستان میخواهد که با تشکیل مجمعی فراگیر با حضور تمامی احزاب و گروههای سیاسی و نهادهای مدنی و شخصیتهای شناخته شده ملی، به قدرتی مردمی در داخل کشور برای ایجاد تغییرات اساسی در سازوکار اداره کشور تبدیل شوند. قدرتی که با جنگ و مداخله خارجی و خشونتورزی مخالف است و به اراده مردم اتکا دارد. حکومت هم باید به این رویکرد تن بدهد و دریابد که زمان تصمیمات سخت است و تغییر، تحمیل میشود اگر آن را انتخاب نکنند! حزب مجمع ایثارگران
