تحلیلسیاسی

الزامات جمهوری اسلامی در شرایط پساجنگ ۱۲ روزه

الزامات جمهوری اسلامی در شرایط پساجنگ ۱۲ روزه
“سیاست‌ها و اقدامات”

فرهاد درویشی (استاد بازنشسته علوم سیاسی و دبیر دفتر سیاسی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها)

در یکی از یادداشت‌های پیشین، جنگ ۱۲ روزه بین اسرائیل و ایران مورد ارزیابی قرار گرفت. در آن یادداشت با وام گرفتن از ادبیات رایج در ورزش فوتبال، استعاره “نیمه مربیان” مطرح شد و تاکید گردید که اگر با احتساب فرض بدترین حالت در سناریو های موجود، وقوع جنگ مجددی را بین این دو کشور تصور نماییم، آنگاه می توان نتیجه احتمالی جنگ دوم را ماحصل تفکرات و اقدامات رهبران دو کشور در حدفاصل بین دو جنگ دانست. همانطور که در مسابقه فوتبال، از نیمه دوم به عنوان نیمه مربیان یاد می شود. یعنی آنان هستند که با ارزیابی و تجزیه و تحلیل شرایط نیمه اول، چگونگی راهبرد خود برای نیمه دوم را تعیین می کنند.

راهبردی که در برگیرنده چگونگی ترکیب مناسب اهداف و منابع و روش ها است. حال باید به این مساله پرداخته شود که رهبران ایران اولآ چه ارزیابی ای از جنگ ۱۲ روزه دارند و ثانیا برای جنگ احتمالی آینده چه راهبردی را اتخاذ کرده اند. در ادامه به برخی زوایا و ابعاد این موضوع پرداخته شده است.

با توجه به وضعیت شکننده آتش بس فعلی پس از جنگ ۱۲ روزه و احتمال حمله مجدد اسرائیل به ایران و همچنین با عنایت به شرایط حساس کنونی ایران پس از فعال کردن مکانیزم ماشه از سوی سه کشور اروپایی، اتخاذ و اجرای یک راهبرد امنیتی جامع و ترکیبی از سوی رهبری و تصمیم گیران اصلی کشور، امری لازم و ضروری است. حساسیت و فوریت زمانی، ایجاب می‌کند که از یک سو، فاصله‌ چندانی بین طراحی و اجرای این راهبرد وجود نداشته باشد و از سوی، دیگر اجزا و مولفه‌های این راهبرد ترکیبی، باید به سرعت و بطور توأمان، پیگیری و عملیاتی شوند.

در این خصوص به نظر می‌رسد که سه مقام فرمانده کل قوا، رئیس جمهور و دبیر شورای عالی امنیت ملی کشور، دارای رسالتی عظیم بوده و آینده ایران و جمهوری اسلامی، در گرو اتخاذ تصمیمات بزرگ و در صورت نیاز، تصمیمات سخت و فداکارانه از جانب آنان می باشد.

در چارچوب راهبرد امنیتی فوق، مهم‌ترین سیاست ها و اقدامات برای مقابله مؤثر با تجاوز احتمالی مجدد دشمن و حفظ امنیت کشور، را می‌توان در محورهای کلیدی زیر خلاصه کرد:

۱ . تقویت انسجام ملی و همبستگی داخلی

_ افزایش روحیه همبستگی ملی و کاهش اختلافات سیاسی و اجتماعی داخلی؛

_ تقویت گفتمان ملی فراگیر برای افزایش مشارکت و همراهی مردم؛

_ افزایش اطلاع‌رسانی شفاف و مستند درباره شرایط و تهدیدات موجود.

_ کنترل و در صورت لزوم ممانعت از فعالیت مخرب افراد و گروههای تندرو.

_ بازآرایی و ساماندهی رویکرد کلان و برنامه‌های رسانه ملی.

۲ . تقویت قدرت بازدارندگی نظامی و امنیتی

_ به‌روزرسانی و توسعه تجهیزات دفاعی و نظامی به ویژه سامانه‌های پدافندی و موشکی؛
_ شناسایی و ترمیم نقاط ضعف نیروهای مسلح و امنیتی کشور؛

_ تقویت توان رزمی نیروی زمینی، هوایی و دریایی سپاه و ارتش برای پاسخ سریع و مؤثر به تهدیدات؛

_ افزایش آموزش، بازسازی سازمانی و آمادگی نیروهای مسلح و بسیج برای شرایط بحرانی؛

_ ایجاد سامانه‌های هشدار زودهنگام و اطلاعاتی دقیق‌تر برای شناسایی، پیشگیری و رهگیری حملات دشمن.

_ ترمیم سلسله مراتب فرماندهی سازمان رزم نیروهای مسلح.

۳ . اتخاذ دیپلماسی فعال و ایجاد ائتلاف‌های منطقه‌ای و بین‌المللی

_ گسترش روابط دیپلماتیک با کشورهای همسایه و قدرت‌های منطقه‌ای؛

_ ایجاد ائتلاف‌های امنیتی و سیاسی منطقه‌ای برای مقابله با تهدیدات مشترک؛

_ استفاده از مجاری دیپلماتیک بین‌المللی برای مقابله با سیاست های توسعه طلبانه و تجاوزکارانه اسرائیل ؛

_ پیشبرد گفتگوهای صلح و کاهش تنش‌ها در منطقه.

۴ . تقویت امنیت سایبری و اطلاعاتی

_ افزایش ضریب حفاظتی زیرساخت‌های حیاتی کشور در برابر حملات سایبری؛

_ افزایش توانمندی‌های سایبری برای دفاع و حمله متقابل؛

_ کنترل و مقابله با نفوذ اطلاعاتی و عملیات روانی دشمن.

۵ . آمادگی برای مدیریت بحران و امدادرسانی

_ طراحی و تمرین برنامه‌های مدیریت بحران در سطح ملی؛

_ تقویت ظرفیت‌های امدادرسانی و پزشکی در مناطق حساس؛

_ اطلاع‌رسانی به موقع و شفاف به مردم برای حفظ آرامش و کاهش تلفات.

۶ . بازسازی و بهبود زیرساخت‌های اقتصادی و وضعیت معیشتی مردم

_ تقویت اقتصاد ملی برای کاهش تأثیر تحریم‌ها و بحران‌ها؛

_ سرمایه‌گذاری در پروژه‌های زیربنایی جهت افزایش تاب‌آوری کشور؛

_ حمایت از بخش‌های تولیدی داخلی برای کاهش وابستگی به واردات.

_ ارتقای توانمندی طبقات محروم جامعه از طریق توزیع بسته‌های حمایتی

انتهای پیام/

خبرهای مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا