«امام خمینی و راهبرد عملی جنگ با اسرائیل»
محسن صنیعی (عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز)
چند روز پیش دکتر عباس عراقچی در مصاحبه با فاکس نیوز گفته است که «ما قصد محو کردن اسرائیل از جغرافیای جهان را نداشتهایم»؛ شریعتمداری مدیر مسئول کیهان به این سخن اعتراض کرده و گفته «باید میگفت به تبعیت از امام خمینی و خلف حاضرش معتقدیم که اسرائیل باید از صفحه روزگار محو شود» یعنی نه فقط از نقشه جهان بلکه از عرصه جهان محو شود». بعضیها هم یادآوری کردهاند که امام خمینی، شعار محو اسرائیل را داده است.
در همین روزها کتاب «نکتههای تاریخی» جعفر شیرعلی نیا در مورد خاطرات جنگ را میخوانم. خاطرات سال ۶۱ در مورد اعزام نیروهای ایرانی در خرداد ۶۱ به لبنان برای جنگ با اسرائیل، پس از حمله نیروهای اسرائیل به جنوب لبنان، برای اطلاع از نظرات امام در مورد راهبرد عملی مبارزه با اسرائیل خواندنی است.
در این کتاب صفحات ۶۳ تا ۶۵ آمده است: «اعضــای هیئــت بــه دیــدار امــام رفتنــد و در جلســهای شــرکت کردنــد کــه اعضــای شــورای عالــی دفــاع نیــز حضــور داشــتند. در آن جلســه امام خمینــی مخالفتــش بــا حضــور نظامــی بــرای جنــگ بــا صهیونیســتها را صریحــا اعــلام کــرد.
غلامعلی رشــید میگویــد اســتدلال مهــم امــام نداشــتن راه زمینــی بــرای پشــتیبانی از جنــگ بــود و این کــه بــرای ارتبــاط بــا جبهــهی جنــگ بایــد از چنــد کشــور عبــور کننــد و میگفــت: «اینطــور نباشــد کــه شــما بیــن زمیــن و آســمان در لبنــان رهــا شــده و عقبــه و پشــتیبانی نداشــته باشــید.» امــام مثالــی از یــک بقالــی در اصفهــان زده بــود کــه صبــح زود یکــی از اعضــای محــل با دزدی که قصد ســرقت از مغــازه را داشــت درگیــر شــده بــود.
صاحــب بقالــی بعــد از مدتی رســیده بود و دیــده بود که ایــن دو نفــر جلــوی مغــازهاش درگیرنــد و دعوایشــان تمــام نمیشــود. آنها را هــل داده بود و گفتــه بــود برویــد جــای دیگــر دعــوا کنیــد و مزاحم کســب و کار من نشــوید. امــام گفته بود مواظــب باشــید ایــن داســتان در ســوریه اجــرا نشــود.
هاشــمی رفسنجانی در خاطــرهی روز ۲۹ خــرداد ۶۱ نوشــته اســت کــه احمــد خمینــی بــه او گفتــه:
«امــام مایلنــد مــن در مجلــس یــا جــای دیگــر بــر اولویــت مســئلهی جنــگ با عــراق تأکید کنــم.» دو روز بعــد امام خمینــی ســخنانی مفصــل در این بــاره گفت و بــر اولویت جنگ بــا صــدام تأ کیــد کــرد و رســما اعــلام کــرد «در مســئلهی حملــهی صهیونیســتها بــه لبنــان، مــا هــم یــک قــدری بــازی خوردیــم.» او از جــوی کــه مقامات و رســانهها دربــارهی اهمیت لبنــان راه انداختــه بودنــد انتقــاد کــرد و گفــت نبایــد بــه گونــهای شــود کــه نتوانیــم نه لبنان را نجــات دهیــم و نــه ایــران را.
صیــاد شــیرازی از یــک جلســهی دیگــر میگویــد کــه قبــل از آغــاز مــاه رمضــان بــوده اســت (ماه رمضــان ۲ تیــر آغــاز شــده بــود).
او اســتدلالهای دیگــری از امــام روایــت کــرده و گفتــه اســت کــه امام خمینــی از آنهــا پرســیده بــود کــه در مقابــل ســیصدهزار نیــروی اســرائیلی، ســوریه حاضــر اســت صدهــزار نفــر نیــرو وارد جنــگ کنــد؟ «جــواب منفــی بــود.» از آنهــا پرســید فــرض کنیــد حملــه کردیــد و جــای کوچکــی را هــم گرفتیــد آیــا بــا عــدهی کــم میتوانیــد در مقابــل حمــلات و پاتکهــای اســرائیل مقاومــت کنیــد؟ «جــواب دوبــاره منفــی بــود.» و گفتــه بــود کیفیــت نیــروی اســرائیل بــا عــراق قابــل مقایســه نیســت و صریــح بــه آنهــا گفــت: «فدا کــردن نیروهــای مــا در آنجــا بیــش از ایــن قابــل قبــول نیســت و دســتور بدهیــد یــک نفــر هــم بــه آن نیروهــا اضافــه نشــود.»
۱ تیــر، هاشــمی در خاطراتــش نوشــته اســت کــه امــام گفتــه فعــلا کســی را بــه لبنــان نفرســتند امــا ۴ تیــر هاشــمی بــا احمــد خمینــی تلفنــی صحبــت کــرد و گفــت کــه اســرائیل در حــال پیــروزی در لبنــان اســت و خواســت کــه بــا امــام در این بــاره گفتگــو کنــد. همــان روز سید احمــد بــه دیــدار هاشــمی رفــت و بــه او گفــت: «امــام مخالف اعــزام نیرو به لبنان هســتند.»
بــا ایــن حــال ۵ تیــر او و آیت الله خامنــهای دوبــاره بــا امــام دربــارهی ایــن موضــوع صحبــت کردنــد و هاشــمی نوشــته اســت:
«راجــع بــه کمــک بــه ســوریه در مقابــل اســرائیل مذاکــره کردیــم. امــام بــا حضــور مــا در آن جبهــه در شــرایط موجــود مخالفــت دارنــد و معتقدنــد کــه عربهــا جنــگِ جــدی نخواهنــد کــرد و درگیــری بیشــتر مــا باعــث میشــود در جبهــهی جنــگ بــا عــراق دچــار وقفــه شــویم و در آنجــا هــم بــه جایــی نرســیم. بالاخــره توافــق شــد اگــر بــه طــور جــدی از طــرف ســوریه جنــگ شــد شــرکت کنیــم.»
نتیجه گیری: با خواندن این خاطرات مشخص است که اگر چه امام شعار محو اسرائیل را مطرح کرده بود ولی هیچ گاه، دیدگاه امام این نبوده است که وارد جنگی بشویم که امکان پشتیبانی لجستیکی وجود ندارد و دیگر مسلمانان و کشورهای عربی در آن نقشی ندارند.
به نقل از: همدلی
